EAA-boete van €900.000: hoe groot is het risico écht?

Misschien heb je het voorbijzien komen: "Vanaf nu riskeer je een boete van €900.000 als je website niet toegankelijk is." Het getal duikt op in nieuwsberichten, LinkedIn-posts en de mailbox van menig webshop-eigenaar. Begrijpelijk dat je je afvraagt: klopt dat? En hoe groot is het risico voor jóuw bedrijf?

Het eerlijke antwoord is genuanceerder dan de krantenkoppen. De wet máákt hoge boetes mogelijk, maar zo werkt handhaving in de praktijk meestal niet. In dit artikel leggen we uit wat er echt staat, voor wie het geldt en wat een verstandige eerste stap is. Zonder bangmakerij, met bronnen die je zelf kunt nalezen.

Wat de wet zegt

Sinds 28 juni 2025 is de European Accessibility Act (EAA) in werking. Dat is een Europese wet die eist dat veel digitale producten en diensten toegankelijk zijn voor mensen met een beperking. In Nederland is die wet ingevoerd via de Implementatiewet toegankelijkheidsvoorschriften voor producten en diensten (Staatsblad 2024, 87 (opent in nieuw venster)).

Toegankelijk betekent hier: bruikbaar voor iedereen. Ook voor iemand die blind is en een schermlezer gebruikt, iemand die niet met een muis kan werken, of iemand die slecht kleuren onderscheidt. De technische norm waaraan je moet voldoen heet WCAG 2.1 niveau AA — in WCAG 2.1 of 2.2: wat is het verschil leggen we uit wat die norm precies inhoudt.

Nieuwe diensten die ná 28 juni 2025 op de markt komen, moeten meteen voldoen. Voor diensten die er al vóór die datum waren, geldt een overgangsperiode tot 2030. Daar komen we straks op terug, want die overgang is minder ruim dan hij lijkt.

Het "€900.000"-getal genuanceerd

Dan dat beruchte bedrag. Waar komt het vandaan, en klopt het?

Het getal van €900.000 (of 1% van je jaaromzet) wordt breed geciteerd als het maximum. Het is terug te voeren op de zwaarste boetecategorie in het Nederlandse systeem voor economische overtredingen — de zogeheten categorie-6-boete. In theorie kán een toezichthouder dat opleggen.

Maar er is nuance. Verschillende juristen wijzen erop dat een lichtere boetecategorie realistischer is als plafond: rond de €110.000 per overtreding. En, misschien wel het belangrijkste: een boete is bijna nooit de eerste stap.

In de praktijk begint handhaving meestal met een last onder dwangsom. Dat betekent: de toezichthouder constateert een probleem, geeft je een termijn om het op te lossen, en pas als je dán niets doet, ga je betalen. Het is dus geen verrassingsboete die ineens op je deurmat valt. Zelfs gespecialiseerde bureaus geven toe dat de exacte boetehoogte nog niet definitief is vastgesteld.

Kortom: "€900.000 boete!" als zekerheid roepen is misleidend. De wet maakt hoge boetes mogelijk, maar het reële risico ligt ergens anders. Daar gaan we het zo over hebben.

Wie loopt risico?

Niet elk bedrijf valt onder de EAA. De wet richt zich op organisaties die digitale producten of diensten aan consumenten leveren én een bepaalde omvang hebben.

Je bent in principe verplicht als je:

• meer dan 10 medewerkers (FTE) hebt, OF
• meer dan €2 miljoen jaaromzet draait.

Let op het woordje "of". Voldoe je aan één van beide, dan val je eronder.

Sectoren die duidelijk in scope vallen zijn onder andere webshops en e-commerce, online bankieren, telecom, e-books, personenvervoer (denk aan online tickets) en consumentenelektronica.

Er is een uitzondering voor micro-ondernemingen. Die geldt als je minder dan 10 FTE hebt én maximaal €2 miljoen omzet of balanstotaal. Beide drempels moeten er dus onder liggen — niet één van de twee. En nog belangrijker: die vrijstelling geldt alleen voor diensten. Maak je producten, dan ben je ook als kleine onderneming niet vrijgesteld. De uitzondering is smaller dan veel ondernemers denken.

Twijfel je of je eronder valt? Op ondernemersplein.overheid.nl (opent in nieuw venster) en digitaleoverheid.nl (opent in nieuw venster) vind je betrouwbare uitleg van de overheid zelf. Wil je het specifiek voor jouw bedrijf nagaan, inclusief de micro-onderneming-uitzondering? Lees valt mijn website onder de EAA?.

Wat is het reële risico?

Als die boete van negen ton dus niet morgen op je deurmat ligt, waar moet je je dan wél druk om maken? Drie dingen.

1. Dwangsommen. Reageer je niet op een melding of klacht, dan kan een toezichthouder een dwangsom opleggen die per dag of per week oploopt. Dat is een reëel, oplopend kostenplaatje — geen abstract maximum.

2. Gemiste klanten. Ongeveer 2 miljoen Nederlanders hebben een beperking die hun internetgebruik beïnvloedt. Een ontoegankelijke webshop sluit die mensen simpelweg buiten. Elke knop die een schermlezer niet voorleest en elk formulier dat je niet met je toetsenbord kunt invullen, is een klant die afhaakt. Dat verlies merk je niet in een brief van de toezichthouder, maar wel in je omzet.

3. Reputatieschade. Toegankelijkheid wordt steeds zichtbaarder. Een klacht, een negatieve recensie of media-aandacht over uitsluiting raakt je merk. En dat herstelt langzamer dan een technisch probleem.

Het reële risico zit dus in dwangsommen, gemiste klanten en reputatieschade — niet in een eenmalige mega-boete. Dat is geen reden om achterover te leunen, maar wel om met een nuchter hoofd te beginnen.

De 2030-overgangsval

Veel ondernemers denken: "Mijn site bestond al vóór 2025, dus ik heb tot 2030 de tijd." Dat klopt maar half, en hier zit een valkuil.

De overgangsperiode tot 28 juni 2030 geldt alleen zolang je dienst ongewijzigd blijft. Ga je je website ingrijpend wijzigen — een redesign, een nieuw platform, een grote functie-uitbreiding — dan vervalt die ruimte. De deadline schuift dan naar het moment van die wijziging. Dus naar nu.

In de praktijk verbouwt bijna elke webshop zijn site binnen een paar jaar. De overgang tot 2030 is daarom geen vrijbrief, maar eerder een tijdelijke pauze die je zelf per ongeluk kunt beëindigen. Wie nu een nieuwe site bouwt, kan toegankelijkheid maar beter meteen meenemen.

Wat je nu kunt doen

Goed nieuws: je hoeft niet in één keer "klaar" te zijn. Toegankelijkheid is geen vinkje dat je één keer zet, maar iets wat je stap voor stap verbetert. Het doel is je EAA-risico structureel verkleinen door drempels te vinden én aan te pakken.

Een verstandige volgorde:

1. Krijg overzicht. Loop de belangrijkste eisen door met onze EAA-checklist. Zo zie je in begrijpelijke taal waar je staat.
2. Meet je site. Doe een gratis toegankelijkheidsscan (opent in nieuw venster). Die laat concreet zien welke drempels er op je website zitten, met uitleg per punt.
3. Pak het aan. Begin bij de problemen die echte bezoekers het hardst raken: bedienbaarheid met het toetsenbord, voldoende kleurcontrast en formulieren die werken met een schermlezer.

Wil je weten of jouw organisatie verplicht is en hoe je dit het beste aanpakt? Op de pagina voor bedrijven lees je hoe we daarbij helpen.

Tot slot

De EAA is echt en geldt sinds 28 juni 2025. Maar je hebt meer aan een nuchtere blik dan aan paniek over een boete van negen ton. De wet maakt hoge boetes mogelijk; in de praktijk begint handhaving meestal kleiner, met een kans om het op te lossen.

Het grootste risico is niet de toezichthouder, maar de klanten die je nu al misloopt omdat ze je site niet kunnen gebruiken. Begin daar. Dan voldoe je niet alleen beter aan de wet — je bereikt ook gewoon meer mensen.